Stedenbouw

De stedenbouw in Enschede heeft een bijzondere geschiedenis. Na de laatste grote stadsbrand op 7 mei 1862, is de stad in rap tempo herbouwd volgens het oude stratenpatroon. Het aantal inwoners nam rond 1900 enorm toe door de groei van de textielindustrie.

De verwoestingen van de tweede wereldoorlog hebben vervolgens weer een nieuwe stedenbouwkundige opgave gegeven. De wederopbouwwijken van na de tweede wereldoorlogen hebben de stadsgrenzen flink opgerekt en de laatste stadsuitbreidingen van betekenis zijn in de zogenoemde vinexwijken te vinden. Opmerkelijk is dat in een relatief korte periode van ongeveer honderd jaar het denken over stedenbouw een enorme ontwikkeling doormaakte. Van die ontwikkeling zijn de sporen in de ontwerpen van de verschillende stadsuitbreidingen terug te vinden. De op deze site genoemde stedenbouwkundige projecten maken daar melding van.

 Een uitzonderlijke vorm van stedenbouw is te vinden in de wijk Roomwijk, de door de vuurwerkramp van 13 mei 2000 verwoeste woonwijk aan de noordzijde van de stad. Architect en stedenbouwkundige Pi de Bruijn heeft hier in samenwerking met de gemeente een plan ontworpen in nauwe samenspraak met de bewoners. Het ‘ontwerpen aan de keukentafel’ is een begrip geworden dat in Roombeek is ontstaan en dat staat voor een bottom-up in plaats van de gebruikelijke top-down benadering van de ontwerpopgave.