Piramidewoningen UT

Locatie Matenweg / Witbreuksweg 73-377
Architect Herman Haan
Bekend van Patiowoningen campus Universiteit Twente
Jaar 1970
Bouwstijl Structuralisme
Opdrachtgever Technische Hogeschool Twente
Bijzonderheden Gemeentelijk monument

In het begin van de jaren ’70 verwachte de Universiteit Twente, toen Technische Hogeschool Twente, grote aantallen nieuwe studenten. Om deze studenten van huisvesting te voorzien werd het bestaande campusterrein in het noordwesten uitgebreid. Herman Haan, die al eerder de patiowoningen op de campus had ontworpen, kreeg de opdracht om een nieuw studentencomplex te ontwerpen. Hij maakte een stedenbouwkundig plan voor de bouw van een serie complexen in de vorm van Piramiden en Mastaba’s; langwerpige, afgeknotte piramiden.

De piramidevorm die Haan koos voor het complex komt voort uit zijn interesse voor de Afrikaanse cultuur. Naast zijn werk als architect werkte hij als archeoloog in onder meer de Sahara, waar hij in aanraking kwam met piramiden. De Piramiden die hij voor de campus ontwierp bestaan uit vier woonlagen die naar boven toe verkleinen. De betonconstructie is zichtbaar gelaten en ingevuld met baksteen en glas. Deze functionele bouw is opgesierd met gekleurde vlakken balkonhekken in primaire kleuren.

In het gebouw bevinden zich verschillende typen kamers voor in totaal eenenveertig studenten. Op de begane grond zijn twee groepen van elk tien kamers en op de eerste verdieping is één groep met dertien kamers. Iedere kamer heeft een eigen badkamer en de studenten delen een gezamenlijke ruimte met keuken. Op de tweede verdieping zijn acht kamers met een eigen keuken en badkamer, voor studenten die de voorkeur geven aan zelfstandig wonen. De derde verdieping wordt gevormd door twee woningen met ieder twee kamers en eigen voorzieningen, destijds bedoeld voor getrouwde studenten. Als variant op de Piramide maakt Haan de Mastaba. Deze heeft één rechte gevel, met acht extra kamers.

Het ontwerp van Haan werd in 1970 getest door de bouw van twee prototype Piramiden in het bos op de campus. In zijn oorspronkelijke plan zouden 29 Piramiden en Mastaba’s in clusters van vier of zes worden gegroepeerd rond een vijver en een centraal plein. Doordat de groei van het aantal studenten tegenviel, zijn uiteindelijk zes piramiden en zes mastaba’s gerealiseerd. Deze zijn in 1972 in gebruik genomen en staan in clusters van drie, vier en vijf bij elkaar. Twee clusters zijn door laagbouw met elkaar verbonden.