Personeelskantine UT

Locatie Dienstweg
Architect Joop van Stigt
Jaar 1963
Bouwstijl Structuralisme
Opdrachtgever Universiteit Twente

Het ontwerp van de campus van de Universiteit Twente was begin jaren ’60 in handen van de architecten Van Embden en Van Tijen. Naast de bouw van verschillende panden voor onderwijs en studentenhuisvesting werden ook enkele gebouwen voor voorzieningen gerealiseerd, waaronder een personeelskantine. De opdracht voor het ontwerpen van deze kantine werd verstrekt aan architect Joop van Stigt. Van Stigt is bekend geworden vanwege zijn reeks structuralistische ontwerpen met opvallende houten uitkragende daken, waarvan de personeelskantine van de UT er één is.

Van Stigt ontwierp de personeelskantine als een paviljoen. Het structuralistische ontwerp bestaat uit vier kruisvormen. Één van deze kruizen is opgetild en tegen een hoge rechthoekige bakstenen kolom geplaatst. In dit element is de entree geplaatst, die wordt beschut door een grote overstek. Deze overstek bestaat uit gelamineerde houten liggers, die steunen op een houten kolomconstructie. Van Stigt ontwierp de plattegrond van het gebouw op een stramien van 5,5 bij 5,5 meter. Ieder bouwelement steunt op acht houten kolommen. De gevels hebben een plint van grove stenen en zijn voorzien van grote glazen puien.

Het interieur van het gebouw is in de loop der tijd vrijwel ongewijzigd gebleven. Wel zijn er enkele wanden en toiletten toegevoegd, om aan het huidige gebruik van het pand als voorlichtingscentrum van de UT te kunnen voldoen. Deze wanden zijn ook van hout, waarmee aansluiting is gezocht op de architectuur van het gebouw. Het paviljoen heeft een ruime centrale hal waaromheen de kantoren zijn gegroepeerd. Deze kantoren zijn voorzien van verschuifbare wanden, waardoor het pand flexibel is in te delen. Momenteel biedt het plaats aan een dertigtal medewerkers.

Van Stigt creëerde verschillende zitplekjes bij de entree en rond het gebouw werden bankjes geplaatst, die nog altijd in gebruik zijn. Hiermee is het gebouw een duidelijk voorbeeld van het structuralisme, dat met zijn kleinschaligheid het gemeenschapsgevoel onder de mensen wilde bevorderen. Van Stigt kreeg in 1965 de van Eckprijs voor het gebouw, voor de naadloze integratie van de constructie in het architectonisch ontwerp.