Witte Huis

Locatie Oldenzaalsestraat 125
Architect Gerrit Beltman
Architectenbureau Beltman, Enschede
Bekend van Architectenfamilie Beltman
Jaar 1907
Bouwstijl Neoclassicisme
Opdrachtgever Jan Herman van Heek
Bijzonderheden Rijksmonument, onderdeel van het G.J. Van Heekpark

Aan de Oldenzaalsestraat staat een monumentaal wit herenhuis in neoclassicistische stijl, dat de toepasselijke naam het Witte Huis draagt. Het betreft één van de vele villa’s die aan het begin van de 20e eeuw in en rond Enschede zijn gebouwd door de welvarende textielfabrikanten. Het huis is ontworpen door architect Gerrit Beltman in opdracht van Jan Herman van Heek en werd in 1907 in gebruik genomen als stadshuis van de familie Van Heek.

Als het woningbouw betrof liet architect Gerrit Beltman zich altijd sterk beïnvloeden door de smaak en wensen van de opdrachtgever. Het Witte Huis is geïnspireerd op planterswoningen in het zuiden van de Verenigde Staten. Het pand is opgetrokken in sterk symmetrische stijl en kenmerkt zich door witgepleisterde gevels en klassieke elementen. De voorgevel aan de oostzijde is verdeeld in drie traveeën, waarvan de middelste licht naar voren springt. Hier is de hoofdentree geplaatst. De middentravee wordt geflankeerd door dubbele pilasters met Dorische en Ionische kapitelen en is bekroond met een fronton met roosvenster. De entree wordt bereikt via een bordestrap met aan weerszijden een verhoogd terras met balustrade. De vensters en glasdeuren met bovenlichten hebben een roedenverdeling en aan weerszijden grijze luiken. Het afgeknotte schilddak is voorzien van grijze Hollandse pannen, dakkapellen en op iedere hoek een schoorsteen.

Ook de achtergevel aan de westzijde is verdeeld in drie traveeën, waarvan het middelste is voorzien van grote gebogen vensters en deuren. Boven het soutterain is een balkon geplaatst met balustrade. Links van de middentravee is een aangebouwde bijkeuken gerealiseerd en op de hoek van de zuidwest zijde een serre met grote glasruiten. De zuidgevel is voorzien van een afgeronde erker met een balkon.

Op de begane grond zijn nog delen van het originele interieur bewaard gebleven, waaronder de gestucte wanden en plafonds met neoclassistische detailleringen, een grote marmeren schouw, een marmeren vloer en houten lambriseringen. De tuin daarentegen heeft grote veranderingen ondergaan. Oorspronkelijk hoorde de theekoepel van het naastliggende pand (Staringstraat 33) bij het Witte Huis, maar door perceelscheidingen na de Tweede Wereldoorlog behoren huis en koepel niet langer tot hetzelfde terrein. Tijdens een renovatie in 2008 zijn de dak en de kapconstructie aangepast.