Elderinkshuis

Locatie De Klomp 35
Architect Onbekend
Jaar 1783
Bouwstijl Neoclassicisme
Opdrachtgever Hendrik Nagel
Bijzonderheden Rijksmonument

Het Elderinkshuis heette oorspronkelijk ‘In de Lindeboom’ en werd in 1783 in opdracht van het echtpaar Hendrik Nagel en Maria Osselaar gebouwd. Het huis werd gebruikt als logement, en was een plek waar voorname heren uit de omgeving van Enschede elkaar troffen. In 1799 werd het pand verkocht aan Engelbert ter Kuile, wiens dochter Johanne trouwde met de fabrikant Joost Maurits Elderink. Zodoende kwam het huis in het bezit van de textielfabrikantenfamilie Elderink, die er generaties lang bleef wonen. Aan deze familie dankt het huis dan ook zijn naam.

Het ontwerp van het Elderinkshuis lijkt te zijn geïnspireerd op een Amsterdams grachtenpand, wat aannemelijk is aangezien Hendrik Nagel en Maria Osselaar afkomstig waren uit de hoofdstad. Het huis is gebouwd in de sobere Lodewijk XVI-stijl, met streng symmetrische gevels opgetrokken in baksteen, die worden omlijst door een sierrand met gebeeldhouwde slingers. De voorgevel is vijf traveeën breed en wordt bekroond met een driehoekig fronton, met daarop de tekst ‘Anno 1783’. Het schilddak is belegd met donkere pannen, heeft op iedere hoek een schoorsteen en boven de zijgevel twee kleine kapellen.

Door het pand loopt een lange gang, die met grijs-witte marmeren plavuizen is belegd. In het huis is een beschilderde wandbekleding gevonden, die waarschijnlijk uit de beginperiode van het huis dateert.

Op 7 mei 1862 werd Enschede getroffen door een enorme stadsbrand. Het Elderinkshuis, gelegen net buiten het centrum, overleefde als één van de weinige gebouwen deze ramp. Daardoor is het nu het oudste gebouw van Enschede. Om deze reden werd het pand bij de aanleg van de Oldenzaalsestraat gespaard.